Konfiskata duszy

Znowu afera! Wszyscy szczęśliwi, mogą bluzgać, niszczyć, tępić, poniewierać. Nienawiść, żółć, agresja toczą się Niagarą z wszystkich mediów. Z jednej stacji TV przełączam się na inną - tam akurat niedzielna msza. Natchnione twarze, maślane pienia.  Ach, jacy jesteśmy szlachetni! Za chwilę ci sami pójdą kląć, potępiać i mieć za złe.

W samo południe na placu już nie wiem czyjego imienia podchodzi facet z ulotką. - Dziękuję, skinęłam dłonią, nie. - Ale to nie ulotka, to odezwa Ojca Świętego! - Tym bardziej dziękuję, nie skorzystam. - Pani pewnie nie katolik -warknął aktywista. Odchodzę w milczeniu. Jeszcze mu mało: -To nawet widać!

Powinnam dziękować za komplement. Nie wyglądam na moherowy beret, ale mogę tyć protestantką, Żydówką, Jehową, prawosławną, buddystką, a jestem zaledwie ateistką. Kto ma wypisane na twarzy swoje przekonania? Nie każdy płonie ochotą demonstrowania swoich poglądów, zwłaszcza tych najbardziej intymnych. Krzyżyki czy masywne krzyże noszone są z upodobaniem, muzułmańskie oraz żydowskie mycki również, czadory z otworami na oczy widać już na Champs Elysees. Nocą oglądam program z udziałem Marka Edelmana, wypowiada się również na temat polskiej wiary, która jest demonstracją. Najpierw, za PRL, była przeciwko systemowi. Teraz z wielką przesadą ten i ów popisuje się religijnością, której trudno ufać. A gdzie był Bóg gdy płonęło getto, gdy szalał Holocaust? - pyta Edelman. Przed laty jeden z nowo nawróconych kolegów stwierdził, że na pewno miałam niedobrego katechetę. - O katechetach wolę nie mówić, moja etyka przewyższa niejednego proboszcza Wyznaję platoński kanon dobra, piękna i prawdy. W nich zawiera się wszystko.

Kard. Dziwisz stwierdził niedawno, że prawdy Kościoła dotyczą również niewierzących. Tym samym kardynał zawłaszcza sobie moją duszę. Jakim prawem? Nie lepiej z ciałem. W tej materii jesteśmy nadal w ciemnościach średniowiecza. Sięgam do "Zeszytów" Ciorana i otwieram na pierwszej z brzegu stronicy: „Teresa z Avilli zmarła w klasztorze Alba; tradycja utrzymuje, że dwie zakonnice »sprofanowały« grób świętej, żeby wykraść jej serce, bo wiedziały, że wydania zwłok domagał się biskup Avilli. Pewne jest to, że obu mniszkom wymierzono »pokutę«, zaczem znikły, w niewiadomo którym klasztorze bądź więzieniu. Mam upodobanie do trupa, a jednak nie lubię chrześcijaństwa".

W przeciwieństwie do Ciorana trupa nie lubię, wolę szlachetnie skremowane prochy. Zwłaszcza rozsypane na cmentarzu Pere Lachaise, w tzw. Ogrodzie Pamięci, albo rzucone w morskie otchłanie. Czy wśród starych drzew na cmentarzu w Kopenhadze, gdzie znajdują się proste kamienie z napisami typu: śpij dobrze, mamo! Lub: Żegnam czule, twój Franek.

Człowiek jest z natury swojej zły, ma podły charakter; konstatuje Marek Edelman.

Każdy nosi w sobie i dobro, i zło; od nas zależy, co weźmie górę.      

Joanna Rawik    

Z wielką radością witamy na naszych łamach wybitną artystkę i świetną publicystkę, Joannę Rawik. Jej felietony, publikowane na łamach znakomitego dodatku ANEKS, ukazującego się co piątek na łamach "Trybuny", będą się ukazywać jednocześnie w "Studiu Opinii". Dziękujemy artystce i redakcji "Trybuny" za zgodę na tę współpracę.