Marsz na Brukselę

Trzeba przyznać, że plan Jarosława Kaczyńskiego, (on jest głową w tym duecie) p.t. „Prezydent Lech Kaczyński Na Szczycie” odniósł niewątpliwy sukces. Opinia publiczna w kraju i zagranicą zajęta była marginesowym w gruncie rzeczy problemem „kto-kogo”, „wejdzie-nie wejdzie”, foteli, samolotów, ekwilibrystyką interpretacji konstytucji, przepustkami itd. duperelami. Sens tego planu nie został jasno zrozumiany i ujawniony nie tylko przez dziennikarzy (co zrozumiałe patrząc na poziom dzisiejszych reporterów), ale nawet przez komentatorów-politologów.

O co w tym wszystkim chodziło? Mamy twardą, totalną wojnę przywódców IV Rzeczpospolitej przeciw koalicji rządowej, w celu obalenia panującego w Polsce ustroju liberalnej demokracji parlamentarnej. Finałem tej wojny miałoby być podwójne zwycięstwo PiS, czyli Braci, zarówno w reelekcji prezydentury, jak i w wyborach powszechnych.

Metody owej wojny są wariantem pamiętnego w dziejach Europy wydarzenia we Włoszech 28 października 1922 roku. Wtedy to 25 tysięcy „czarnych koszul” czyli utworzonej przez Benita Mussoliniego „Ochotniczej Milicji Bezpieczeństwa Narodowego” ruszyło na Rzym aby spektakularnie utwierdzić panowanie il Duce, choć już uprzednio dostał on od króla Wiktora Emanuela III misję utworzenia rządu. Sam Mussolini nie brał udziału w „marszu na Rzym”, ale zagrzewał do boju, wypowiadając zdanie, które przeszło do haniebnej historii:

„Dążymy do rządzenia narodem, albo dadzą nam władzę, albo ją weźmiemy chwytając za gardło nędzną klasę panujących polityków.”

Ten sposób pokonywania politycznych przeciwników zyskał gorliwych naśladowców w Hiszpanii, Portugalii i w Niemczech, a na „chwytaniu za gardło” się nie skończyło, tylko II Wojną Światową i milionami ofiar... W Europie Zachodniej totalitaryzm runął na zawsze.

W II Rzeczpospolitej znaleźli się również entuzjaści metody Mussoliniego. Mądrość Polaków sprawiła, że ani endecja, ani jej skrajne skrzydło ONR nie miały szans na obalenie wątłej, co prawda, ale demokracji w Polsce.

Idee totalitarne nawiązujące do programów Dmowskiego, Piaseckiego, Moczara odrodziły się niewątpliwie u twórców IV Rzeczpospolitej. Brutalne „chwytanie za gardło” konkurenta (dziadek z Wehrmachtu), puste „lodówki liberałów” i bogactwo populistycznych chwytów propagandzistów PiS poskutkowało podwójnym zwycięstwem wrogów liberalnej demokracji. Ich rządy spowodowały otrzeźwienie społeczeństwa i dziś IV RP jest w opozycji.

Wojnę z legalnym rządem PiS zaczął w stylu arcyagresywnym, który przecież spowodował klęskę wyborczą. Każda „masówka” PiS, nawet z okazji pielgrzymki na Jasna Górę obfitowała w inwektywy pod adresem Platformy Obywatelskiej („Oni stoją tam, gdzie ZOMO”, „precz z komuną!” pod adresem antykomunistycznego bohatera Stefana Niesiołowskiego itd. itp.)

W końcu spindoktorzy PiS zorientowali się, że metody są fatalne i wywierają skutek odwrotny do zamierzonego. Stąd zdumiewająca przemiana. Prezydent zniknął na jakiś czas i zapewne sztab specjalistów zaczął go uczyć podstawowych zasad dobrego wychowania (jak było widać, Lech Kaczyński już się schyla do dłoni całowanej, a nie podrywa do ust!) i pracował nad mimiką prezydenta. Tu efekty są mierne, bo przyklejony PR-owski uśmiech jest jedynie gimnastyką mięśni twarzy i występuje automatycznie, niezależnie od kontekstu sytuacji. Można przypuszczać, że Lech Kaczyński jako gorący propagator kary śmierci uczestniczyłby również przy egzekucjach z tym swoim uśmiechem na twarzy.

Wydaje się, że sporo dziennikarzy dało się na ten „nowy wizerunek” nabrać. Wprawdzie „chwytanie z gardło nędzną klasę panujących polityków” pozostało zadaniem pretorian prezydenta i aktywu PiS, ale sam Lech Kaczyński jest „do rany przyłóż”, sympatyczny, spolegliwy przyjaciel ludzi dobrej woli. Chodzi dziś tylko o jedno: żeby nas przekonać, iż jest Najważniejszą Osobą w Polsce i wszędzie, gdzie się pojawi obejmuje przewodnictwo! Obecność w Brukseli miała na celu wyłącznie obniżenie rangi i pozycji politycznej premiera rządu Rzeczpospolitej w oczach opinii publicznej w Polsce.

Furda Konstytucja RP! Furda obyczaje! Furda tradycja! Zapewne jako szef sił zbrojnych miałby prawo operować w szpitalu wojskowym, odsuwając od stołu kardiochirurgów. A co, przecież jest najważniejszy!!! W dodatku dr hab.

Nie dajmy się zwariować. Bracia Kaczyńscy i ich PiS – jacy są, każdy powinien widzieć. Do czego zmierzają – każdy powinien pamiętać. Dziś obalanie liberalnej demokracji ma się odbywać z uśmiechem. Nie będzie nam jednak do śmiechu, gdyby im się udało.

Aleksander Jerzy Wieczorkowski