Nic na działkach się nie dzieje

Czy u was naprawdę nic się ważnego nie dzieje? – zapytał mnie mój zagraniczny kolega. – Kogo mogą interesować te jostles (przepychanki) polityczne na ekranach, kto to ogląda? 

Rzeczywiście, tak naprawdę w Polsce nic się nie dzieje. Szczęśliwy kraj. Nie bierze serio kremlowskich postrachów. I chyba nie grozi mu nawet bardziej hałaśliwy, a paraliżujący, wielopartyjny układ jak w sejmie po roku 1921, atrakcyjny dla znajomych, którzy się nie „załapali”. Bo nie ma żadnych dwóch prawic, jest przedział między obozem demokratycznym i PiS, a PiS to nie endecja wielkiego Władysława Grabskiego, lecz Dmowskiego. Obóz demokratyczny, z Platformą Obywatelską na czele, wcale nie czuje się pewnie, jest bardzo nieśmiały, boi się demagogii tej endecji, która pod pozorem walki z korupcją uruchomiła wszak swoją policję polityczną – jak bolszewicy zaraz po objęciu władzy powołali czerezwyczajkę, a Hitler takąż formację (opisał to Sobański „Cywilem w Berlinie”). Do tej pory nie wcielono CBA do Policji Państwowej, co samą Platformę stawia w dwuznacznym świetle. PiS nadał teraz wodzowi pełne już jedynowładztwo. Jego bliźniak jako prezydent wetuje rozdzielenie stanowisk prokuratora generalnego i ministra sprawiedliwości, brat bowiem liczy ciągle na powrót do władzy, z prokuraturą zależną od rządu. Jako premier dyrygował trybem aresztowania Barbary Blidy, co sam był oznajmił, i odpowiada moralnie za owo bandyckie najście i śmierć niewinnej osoby (zmazano odciski palców na jej broni, co tam się naprawdę stało?). Najwyraźniej wódz nie wyobraża sobie, że jako premier nie mógłby o tym decydować.  

To prawda, obecny rząd nie ma władzy rządu – przeciwrząd należy do bliźniaków, z ich prezydenturą państwa, z CBA i, teraz, telewizją publiczną i radiofonią o największym zasięgu. Rząd musi zabiegać o przychylność bliźniaka z tytułem prezydenta, żeby nie psuł polityki zagranicznej, o wewnętrznej nie ma co mówić. Bliźniacy budzą śmiech po świecie, nie dla swego wzrostu, ani bliźniactwa, bo wielcy mężowie stanu bywali niżsi, a bliźniacy są na ogół całkiem normalni. Ci ośmieszają nas swoim stylem niedorajdów, agresywnością, zadęciem, oni, którzy – udając dzieci inteligencji żoliborskiej, co to nie na podwórku się chowały - jeszcze nie mówią poprawnie po polsku (do niedawna „om” zamiast „ą”, a jeszcze dziś „kontrol” zamiast „kontrola”). Groźni są jednak doborem ideologii, nie śmiesznością. Bywali zabawniejsi mężowie stanu. 

To wszystko jednak to folklor. Tak naprawdę, jak w starej świetnej piosence, nic na działkach się nie dzieje. Czy mogłoby się dziać? Mamy wielką geologię, o światowej renomie, nasz inżynier, którego zamordowali dzicy w Pakistanie, był z firmy poszukiwań geologicznych, angażowanej aż tam, na krańcach cywilizowanego świata. Niewiele wynika z naszej inicjatywy na rzecz wspólnej polityki energetycznej Unii Europejskiej, skoro nie potrafimy namówić sąsiadów niemieckich na wspólny wielki program szukania gazu na Niżu Polskim i Niżu Niemieckim, także na Podkarpaciu (na marginesie – mam stare geologiczne mapy radzieckie, a na nich olbrzymie złoża gazu na Ukrainie, pod Charkowem). Eksploatowane dziś w Polsce złoża są szacowane na 25 mld metrów sześciennych. Te nie eksploatowane – na dalsze 75 mld. Ale złożu pod Kutnem rokuje się objętość 500 mld metrów sześc., co zmieniłoby geopolitykę Europy. I co, i nie ma na dalsze wiercenia? Wiemy, że im głębiej, tym drożej, ale nikt nie obiecywał, że gaz będzie na kilkuset metrach. Jest na głębokości poniżej 6 km. Zaangażowała się w Kutno mała amerykańska firma z polską filią, bardzo niebogata, bez tych kilkudziesięciu mln dolarów na dalsze prace. No i…? Czy blokują postęp ci, co żyją ze sprzedaży syberyjskiego gazu? Ci tu, i ci w Niemczech? 

I dalsze pytania. Czy wreszcie usłyszymy coś o szansach eksploatacji metanu – miast posyłać pod ziemię górników w metanowe chodniki? Dziennikarze o to nie pytają, mamy fachowców, ale boją się mówić, i nic dziwnego, górnośląska biurokracja węglowa żyje z obecnego układu i w obecnym układzie, wymieniając się tylko stanowiskami – jak to ukazała w swej pracy dr Kaja Gadowska. Co z gazyfikacją węgla? Zwłaszcza – brunatnego? Olbrzymie złoża węgla brunatnego, możliwe do eksploatacji odkrywkowej, odkryte pod Lubiniem i Legnicą, podtrzymałyby energetykę węglową, niszcząc środowisko – jak barbarzyńska odkrywka w sąsiedztwie Gopła. Niemcy i Czesi też mają złoża węgla brunatnego blisko pod powierzchnią, może by jednak razem popracować nad technologiami gazyfikacji? Kto w Niemczech blokuje zaangażowanie w takie prace? Czy ludzie typu Schroedera, z korzyściami zapewnionymi przez gazociąg bałtycki – czy w Niemczech moi koledzy po fachu to odkryją? Rosji będą potrzebne duże pieniądze na nowe odwierty, skoro niezadługo wyczerpią się dziś eksploatowane złoża, Dresdner Bank dołoży po swoich stratach? 

I dlaczego energia elektryczna w Europie jest tak droga? Dlaczego nikt nie zbada, ile w cenie energii z francuskich elektrowni atomowych mieści się kosztów zarządu? Podobno ze 20%. Dlaczego utrzymujemy w Polsce zbędne „koncerny”, zmowę kartelową monopoli, których zbędne zarządy – nic nie robiące w zarządzaniu – kosztują też nie mniej? Koleżanki i Koledzy, gdzie jesteście? 

Stefan Bratkowski