Nowa Krucjata

Podstawą religii monoteistycznych jest wiara w życie pozagrobowe: szczęśliwe lub nieszczęśliwe. Nadzieja na wiekuiste przebywanie w raju jest motywem ścisłego wypełnianie przez członków danej wspólnoty odgórnych zakazów i nakazów. Dla katolików dyrektywy umożliwiające „zbawienie” płyną z Watykanu interpretowane na bieżąco przez jego wysokich funkcjonariuszy. 

Od Soboru Trydenckiego (1545-63) Kościół katolicki uznawał się za jedyny prawdziwy głos samego Boga. Inne religie tego zaszczytu nie dostąpiły. Stąd też płynął logiczny wniosek, że: nie ma zbawienia poza Kościołem.

Zasługą Jana XXIII i Pawła VI animatorów Soboru Watykańskiego Drugiego (1962-65) była supozycja, że głos Boga dociera do każdego człowieka w mniej lub więcej autentycznej postaci. Stąd umożliwienie wszystkim przyzwoitym, dobrym ludziom osiągniecia zbawienia! Przekonanie to umocnił Jan Paweł II nobilitując nawet wyznawców animizmu, czyli – jak dotąd – „dzikich”! Jest przy tym sprawa oczywistą, że i po Vaticanum Secundum nasza, katolicka wiara jest najpewniejszym sposobem osiągnięcia Raju, ale nie jedynym. 

Biskup Lefebvre a po nim Benedykt XVI dostrzegli śmiertelne zagrożenie dla Kościoła katolickiego płynące z ustaleń ostatniego Soboru, a zwłaszcza z nauk Jana Pawła II. Tu nie chodzi o problemy teologiczne, dogmatykę, interpretacje Pisma Świętego, słowem – o istotę religii. Chodzi tylko i wyłącznie o władzę polityczną. O umocnienie prymatu ołtarza nad tronem wszędzie tam, gdzie dociera głos Watykanu a „wierni” wymuszą na władzy świeckiej posłuszeństwo wobec płynącym z Rzymu nakazom i zakazom. „Nie ma zbawienia poza Kościołem”, a kto kwestionuje nadrzędna rolę ustaleń Watykanu ponad prawem świeckim, Konstytucją i innymi ustawami – ten bezbożnik, łotr, zwolennik „cywilizacji śmierci”, osobisty wróg Jezusa Chrystusa.

Po co Kościołowi pełnia władzy? Inkwizycja i indeks ksiąg zakazanych powstały głównie po to, aby nie zadawać pytań o finanse Kościoła. Marcin Luter został ekskomunikowany i potępiony na wieki ( Jan Paweł II niebacznie stanął w jego obronie!) właśnie za protest przeciw niegodnym machinacjom (płatne odpusty) Watykanu. W istocie każda herezja uszczuplała zyski Kościoła odciągając jego dotychczasowych płatników. Nie mówiąc już o ateistach, dla których śmierć jest przejściem do nicości, świat widzą przez pryzmat nauki a etykę opierają na godności, moralnej refleksji homini sapientis. 

Benedykt XVI ma rację: kontynuacja zgubnego „nurtu odnowy” doprowadzi do Kościoła ubogiego! O takim Kościele pisał ksiądz Twardowski:

Ubogi

kocham kościół ubogi
zagrożony
jak bocian na cienkiej nodze
w głodującej Afryce
z dziewczynką do pierwszej Komunii
w cerowanej sukience
 
--- nie bój się
święty Józef trzyma go jak golasa za ręce
 
kocham kościół nieśmiały
Boży
z tacą na której ktoś guzik położył
gdzie śpiewają modlą się o księży
a banan przy rozbieraniu pokazuje język
różne są serca kraje
gałgany ścierki szkarłaty
zgubił się Jezus na dobre
w kościele bogatym

   Jan Twardowski