Nulla salus in vitro?

Zdjęcia amatorskie

Zakazy Kościoła obowiązują – jak widomo – aż do ich odwołania. Zwykle trwa to setki lat. Kościół uznał system kopernikański po 212 latach od jego ogłoszenia. Galileusz został rehabilitowany dopiero po 359 latach.

Sekcji zwłok zakazał papież Bonifacy VIII w 1299 roku jako „czynności bezbożnej”. Księżą uznali, że sekcja jest „niegodziwa i niedopuszczalna” (identycznie dziś głoszą o in vitro). O ile mi wiadomo (z prośbą od posła Jarosława Gowina o ewentualne sprostowanie), Kościół nigdy nie cofnął oficjalnie owego zakazu.

Kościół wygłosił i chyba też nie cofnął nigdy (proszę posła Gowina jw.) swego głębokiego przekonania, że „zagadnienie przepływy krwi w naczyniach i sercu Bóg umyślnie ukrył przed ludzkim rozumem” i do badania fizjologii człowieka kusi nas Szatan. 

W sprawie aborcji Kościół ma wyjątkowego pecha. Jak wiadomo według dzisiejszej doktryny, zarodek otrzymuje dusze nieśmiertelną w momencie zapłodnienia i odtąd nazywany jest „dzieckiem poczętym”. Św. Augustyn uznał, że płód ostaje obdarowany duszą nieśmiertelną dopiero po 40 dniach (płód męski) lub 80 dniach (żeński). Potwierdził to uroczyście II Sobór Nicejski w 787 roku.  Prawie 5 wieków później św. Tomasz z Akwinu stwierdził: „aborcja nie jest grzechem dopóki płód nie został obdarzony duszą”. Ze zrozumiałych względów, skoro nie wiadomo, czy to żyjątko jest męskie, czy żeńskie, św. Tomasz dopuszczał aborcję do pierwszego terminu, czyli do połowy 6 tygodnia.

I tak dzięki autorytetom największych teologów w historii Kościoła mielibyśmy jasną wykładnie wiary katolickiej. Niestety, papież Pius IX uznał świętych Augustyna i Tomasza za głupków, którzy o duszy nie mają zielonego pojęcia. Zabronił zatem (w 1869 w Konstytucji Apostolicae Sedis) aborcji w każdym okresie ciąży, w tym także w okresie preembrionalnym, (bo duszyczka zapewne podąża z plemnikiem do jajeczka, przebije błonkę i już jest w środku)! 

Kolejny pech Kościoła! Pius IX opublikował swój zakaz rok przed I Soborem Watykańskim. Co to ma do rzeczy? Jakże wiele – dopiero na tym soborze przegłosowano dogmat o nieomylności papieża! Lex retro non agit, czyli Pius IX mógł jeszcze coś tam, coś tam, trzy po trzy, a rację mieli święci Augustyn i Tomasz. Duch późno polata, zarodek nie ma duszy, zamrożony tym bardziej, vivat in vitro!
Tak więc Jarosław Gowin próbując pogodzić stanowisko Kościoła z nakazami rozumu i etyki świeckiej, znalazł się w sytuacji Galileusza przed Inkwizycją. Serdecznie współczuję, bo jest to sytuacja nie do zazdroszczenia. Galileusz wyrzekł się heliocentryzmu, publicznie określił swoje poglądy za „obrzydliwe”, a mimo to został potępiony i skazany na dożywotnie więzienie.

Z Kościołem się nie dyskutuje w sprawach, które dziś są w centrum zainteresowania kleru: życia seksualnego człowieka i finansów kościelnych instytucji. Watykan jest największym ekspertem w materii stosunków płciowych, ich uwarunkowań, formy, jakości i treści oraz konsekwencji kopulacji. Nauka o zarodkach, zapłodnieniu in vitro  nie ma nic do gadania. Trzeba te dwieście, trzysta lat poczekać; a tymczasem robić swoje. W końcu i tak okazuje się, że Bóg jest po stronie Galileusza.

Aleksander Jerzy Wieczorkowski