W sprawie "testamentu życia"

Ludzkie umieranie zawsze było i będzie tematem delikatnym, a zarazem drażliwym. Dlatego tak istotna wydaje mi się ustawa przygotowana przez komisje bioetyczną. Celem tej ustawy jest wprowadzenie tzw. „ testamentu życia” jako gwarantu spokojnej śmierci. Każdy człowiek posiadając prawo do godnego życia, powinien mieć również możliwość godnej śmierci, a co za tym idzie dysponować moralnym prawem do decydowania o długości swojego życia.

 Przygotowany dokument da nam prawo wyboru, da szanse tym wszystkim, którzy cierpią latami w hospicjach, tym wszystkim, którzy uporczywie raz po raz są reanimowani lub podtrzymywani przy życiu dzięki wszelkim możliwym aparaturom. Wielu z nas boi się cierpienia, ale jednocześnie nie chce wegetować! Dusze zapewne mamy doskonałe, ale ciało niestety nie. Dlatego powinniśmy mieć możliwość wyboru. Tej alternatywy nie może i nie powinien nas nikt pozbawiać. Przeciwnicy owej regulacji,którzy już dzisiaj głośno krzyczą o zakamuflowanej eutanazji i sprzeczności ustawy z nauką Kościoła powinni najpierw dokładnie zapoznać się z projektem, a potem ewentualnie podnosić larum!

Ksiądz Artur Filipiak, redaktor miesięcznika: "Katecheta”, twierdzi, że: „każdy może w zgodzie ze swoim sumieniem podjąć decyzję o przerwaniu uporczywego leczenia. Chodzi tu o zabiegi lub procedury medyczne, które jedynie przedłużają proces umierania". Tak więc, od strony etyki nie powinno być z tym problemów. Najważniejszą sprawą przy wprowadzeniu tej ustawy  powinna być kwestia prawna. ”Testament”powinien dotyczyć tylko sytuacji skrajnych i oznaczać wyłącznie brak zgody pacjenta na „uporczywą terapię". Trzeba wprowadzić odpowiednie przepisy, które dadzą lekarzowi pewność, że jest to rzeczywista wola pacjenta. W żaden sposób niewymuszona na nim i świadoma. Pacjent powinien mieć też prawo do zmiany swojej decyzji w każdej chwili. Przy zastosowaniu odpowiednich kroków prawnych ustawa ta nigdy nie stanie się” licencją na zabijanie”, czego tak obawiają się jej przeciwnicy. Człowiek, zwłaszcza chory, powinien być podmiotem, a nie przedmiotem w rękach lekarzy.

"Testament "nie ma nic wspólnego z eutanazją, o czym warto pamiętać. Przykład godnego umierania przyszedł do nas z samego Watykanu. Jan Paweł II też odmówił uporczywej terapii. Może warto więc zjednoczyć siły,wznieść się ponad podziały światopoglądowe i umożliwić ludziom samodecydowanie w tak istotnych dla niego sprawach jak kwestia życia. Godnego życia!

Warto zastanowić się na zasadami etycznymi, które muszą obowiązywać w takiej sytuacji. Dobrze by było,żeby w tej dyskusji oprócz lekarzy, psychologów, prawników i etyków zabrał głos również Kościół, bo przecież to jego wyznawców w dużej mierze dotyczy ten problem. Wyznawców,którzy teraz niejednokrotnie upokorzeni bólem, odarci z godności proszą księży o modlitwę za szybka śmierć swoją lub bliskich osób. Tam gdzie nie ma już szans na leczenie powinna być szansa na spokojny sen...

Nazwisko i adres autorki znane redakcji