W sprawie komunikacji społecznej

Dziś minął rok od wyborów i zacznie się czas podsumowań, co się udało, czego dokonano, ale też warto by powiedzieć, co powinno ulec poprawie. Najbardziej cieszy mnie zmiana stylu, ale jest coś co budzi mój niepokój. Chodzi mi o komunikację społeczną. Nie wiem czy jest to kwestia zadowolenia z poziomu słupków poparcia, czy też obawa przed krytykowaniem przez opozycję, że rząd robi tylko PR? Może jedno i drugie, ale taki stan komunikacji społecznej nie może pozostać, bo to niezwykle groźne.

Ja nie wiem w jaki sposób, od tego rząd powinien mieć sztab fachowców, ale kierunki zamierzeń rządu i wprowadzanych zmian powinny być prostemu ludowi tłumaczone zwykłym językiem: jak jest, jakie zmiany, po co i co zwykły lud z tego będzie miał.
Tego zdecydowanie brakuje. Dlatego opozycja może straszyć upiorami, a rząd staje w kącie.

Dziś miałam klasyczny przykład w pracy > Nieciemni ludzie (teoretycznie, bo z dyplomami mgr i dr) kompletnie nie wiedzą o jaką komercjalizację chodzi, nie rozróżniają komercjalizacji instytucji wykonującej usługi medyczne od komercjalizacji płatnika (system ubezpieczeń). Straszyli systemem amerykańskim, a mnie się włos jeżył na głowie.

Za spokój, za nerwy na postronku, za w sumie dobrze dobraną strategię do aktualnej sytuacji, za priorytety - wystawiam temu rządowi 5. Dałabym może tylko 4, ale za trudne warunki (wyjątkowo durną i wredną opozycję) podniosłam ocenę o 1 punkt wyżej. Ale za komunikację społeczną stawiam pałę (1) i ostrzegam, że bez właściwej realizacji tej działki, słupki mogą spaść i to nagle z hukiem, a bez społecznego poparcia nawet najlepsze reformy, najlepsze działania będą nieskuteczne. Bo często na sprawdzenie efektów trzeba czekać długo, a na fali społecznego niezadowolenia dochodzą do władzy rządy, które choćby z czystego populizmu cofną te zmiany w połowie drogi.

Pozdrawiam

Danuta Adamczewska-Królikowska