Aleksander J. Wieczorkowski: Przyzwoitość – ewenementem?!

Andrzej Seweryn odmówił  przyjęcia Nagrody Specjalnej imienia Zbyszka Cybulskiego. Powodem było uzasadnienie Fundacji Kino, która ową nagrodę przyznała. Znakomity aktor miał ją dostać nie za swoją twórczość artystyczną, lecz z a to, że był prześladowany politycznie w PRL i nie otrzymywał ról na miarę swojego talentu.  

„Chcecie mnie nagrodzić nie za moją pracę, sztukę, rolę, ale za to, że wyraziłem kilkakrotnie publicznie mój negatywny stosunek do ówczesnego systemu politycznego” – napisał w liście otwartym Andrzej Seweryn. Przy okazji owego listu aktualny prezes Fundacji Kino p. J. Cegiełka mógł się dowiedzieć, że w PRL, prócz świetnych ról w 13 filmach Seweryn zagrał do 1979 roku w pięćdziesięciu teatrach TVP, pracując z wybitnymi reżyserami, m.in. Aleksandrem Bardinim, Januszem Majewskim, Jackiem Woszczerowiczem, Zygmuntem Huebnerem, Janem Świderskim, Bohdanem Korzeniowskim, Januszem Warmińskim i in. Wspomniał również, iż po studiach otrzymał angaż w Teatrze Ateneum i nie został z niego wyrzucony, gdy trafił do więzienia. 

"Jak mógłbym przyjąć nagrodę, której uzasadnienie mówi o prześladowaniu mnie na polu artystycznym z powodów politycznych, skoro np. z paszportem służbowym PAGART-u odwiedziłem z teatrami lub ekipami filmowymi Francję, Włochy, Niemcy, Mongolię, Związek Radziecki, Węgry, Rumunię, Bułgarię, Czechosłowację, Norwegię i Szwecję". – podsumowuje Seweryn. 

Niech mi wolno będzie wyrazić moją prywatną opinię o całym tym incydencie. Uważam, iż znakomity aktor zachował się godnie, przyzwoicie, wykazując, że jest nie tylko wybitnym artystą, lecz również szlachetnym, uczciwym człowiekiem. Dla mojego pokolenia (zdawaliśmy maturę, gdy Pan Andrzej się rodził…) takiego zachowania uczyliśmy się w szkole jako normy etycznej polskiego inteligenta. Cała nasza wielka literatura romantyczna i pozytywistyczna dawała takie właśnie, pozytywne przykłady. Stąd też – gdybym miał okazję – uścisnąłbym z szacunkiem dłoń Pana Andrzeja w milczeniu, gdyż składanie gratulacji za przyzwoite zachowanie uważałbym za nietakt. 

Po dwuletnich rządach J. i L. Kaczyńskich, czyli IVRP i trwającego do dziś festiwalu „odnowy moralnej” (w wykonaniu wymienionych oraz pp. Ziobra, Gosiewskiego, Kempy, Zybertowicza, Legutki, o. dr Rydzyka, „historyków i tropicieli” z IPN i CBA, pogrobowców Zjednoczenia Patriotycznego „Grunwald” i „Rzeczywistości”, – czyli „Radia Maryja” i „Naszego Dziennika” oraz niektórych publicystów z TVP, „Wprost”, „Rzeczpospolitej” i dawnego „Dziennika”) -  przyzwoite zachowanie budzi szok, zdumienie, podziw i nawet podejrzenie, że coś nieczystego za tym się kryje! 

Nieszczęsny kraj, w którym pozytywnym bohaterem jest uczciwy człowiek! Czyżby tak daleko udało się Wielkim Braciom i PiS-owcom zaszczepić nam „odrodzenie moralne”?! 

Na koniec jeszcze jedno: Nagroda im. Zbyszka Cybulskiego została ufundowana w 1969 roku, dwa lata po tragicznej śmierci Aktora, czyli w PRL – jak nam wmawiano - w głębokiej, czarnej zapaści polskiej kultury i sztuki, gdy szalała cenzura, a cały Naród walczył z komuną. Za jakie to zasługi komuna uczciła pamięć Zbyszka?! Czy IPN nie powinien poszperać w życiorysie Cybulskiego, aby wykryć „porażającą prawdę”?!  

Nagrodę przyznawał reżymowy tygodnik „Ekran”. Reżymowcy przyznali nagrodę i przyjęli ją bez wstrętu od tych zdrajców Narodu w latach 1969-80 między innymi:

DANIEL OLBRYCHSKI, MARIAN OPANIA ("Skok", "Sąsiedzi"), OLGIERD ŁUKASZEWICZ ("Brzezina"), MAJA KOMOROWSKA, JADWIGA JANKOWSKA-CIEŚLAK ("Trzeba zabić tę miłość"), GABRIELA KOWNACKA ("Trędowata", teatry TV), KRYSTYNA JANDA ("Za błyskotliwy debiut w filmie fabularnym i teatry TV"), MAREK KONDRAT ("Zaklęte rewiry", "Smuga cienia", teatry TV).

Panie J. Cegiełka z Fundacji Kino! Larum grają, PRL w obronę biorą-  a Pan milczy, za broń nie chwyta? Seweryna nie gani?! Komunistycznej łże-nagrody nie potępia?! Jeśli PiS z Panem, któż przeciw Panu? Póki wataha nie zostanie dorżnięta – Wasze górą!!! Jak pisał Sienkiewicz: „Nienawiść wrosła w serca…”

Na szczęście do nas, którzy nie stoimy po Waszej stronie, tylko tam, gdzie stało ZOMO -  nienawiść jeszcze nie dotarła. Jeszcze trochę Waszego wysiłku i dotrze, oj dotrze… 

Aleksander J. Wieczorkowski