Jacek Pałasiński: Myśli kilka na początek jesieni

Cios był celny, prosto między oczy. Nie byłbym optymistą; sądzę, że Platforma może się po nim nie podnieść. Tak, cała sprawa z daleka pachnie prowokacją, ma pieczątkę „PiS”; to prezent, który Kamiński zrobił Kaczyńskiemu. Chociaż na opakowaniu było napisane „jestem cwańszy od ciebie i to ja powinienem być szefem PiS-u”, Kaczyński prezent przyjął i postanowił zrobić natychmiastowy pożytek z jego zawartości.

Pułapkę na chochonie Tusk wyczuwał od początku, ale nie mógł jej uniknąć. Nie miał ruchu, cokolwiek by zrobił z informacjami od Kamińskiego byłoby źle. Był wybuch i podmuch jak na razie przewrócił Chlebowskiego. Osobiście jestem pełen podziwu, przemieszanego z zazdrością dla przedsiębiorców; są solą, ostoją, osią gospodarki i pomyślności państwa i społeczeństwa. Ale nie przyjaźniłbym się z gościem, który zarabia na grach hazardowych. A Chlebowski, szef klubu parlamentarnego Platformy (a stanowisko to powinno być zarezerwowane dla świętych) – owszem. I ukrywa to przed swoim przewodniczącym, przed swoim premierem i swoją partią. A może nie ukrywa? Może partia wiedziała, premier wiedział? Kto zabroni stawiać takie pytania?

Fala podmuchu idzie dalej; następny padnie Drzewiecki, po nim Schetyna i nie trzeba być prorokiem, żeby domyślić się, że, nieosłoniętego, przewróci również i Tuska. I co wtedy?

Nic: PiS. Bo chyba nikt nie wierzy w tandem Piskorski-Olechowski, nawet w aliansie z Napieralskim.

Gdyby Tusk wyszedł i powiedział: „zawieszam Chlebowskiego, Drzewieckiego i Schetynę, na niedzielę zwołuję nadzwyczajny kongres Platformy” – zrobiłby to, czego się spodziewał prowokator, ale może ocaliłby partię i samego siebie. A tak, godzinę po godzinie, dzień po dniu, będzie się od dziennikarzy dowiadywał, w czym mieli ręce jego najbliżsi współpracownicy i jakie wyroki mają współpracowników przyjaciele, wpłacający datki na kampanię wyborczą Platformy. Rożen jest gotowy, żar umiejętnie podsycany przez media. Podejrzenie, że to premier uprzedził Chlebowskiego i Drzewieckiego, że CBA coś na nich ma – nigdy nie zostanie udowodnione, ale pozostanie na Tusku, jak plama z malin na rękach Balladyny.

„Władza wyniszcza” – mówił Talleyrand. No właśnie: po zetchaenach, awuesach, esdeerpach przyszła kolej na Platformę.