Michał Leszczyński: Głos „wroga” demokracji

Czytam dyskusję moich Kolegów na temat demokracji z wielkim zaciekawieniem. Ośmielam się dodać swój głos w tej sprawie; przypomina mi się bowiem stary dowcip żydowski, jak to Icek z Morycem się kłócili, a rabi ich próbował pogodzić, mówiąc: „I ty, Icek, masz rację, i ty, Moryc, masz rację”. Wtrącił się wtedy Abram: „Ale to niemożliwe”, co rabi skomentował: „I ty, Abram, też masz rację”.

Namawiam Czytelników do potraktowania naszej dyskusji podobnie jak to zrobił mądry rabi. Najpierw odpowiedzmy sobie na trzy proste pytania:

1.Wyobraźmy sobie, że jesteśmy rodzicem trójki dzieci, i mamy zadecydować, jaki zrobić obiad. Czy warto robić zebranie rodzinne i podyskutować, czy kupić pizzę, rybę, czy kotlety? Oczywiście tak. Decyzję trzeba podjąć w sposób demokratyczny uwzględniając gusty wszystkich.

2.Teraz wyobraźmy sobie, że jest wojna i trzeba uciekać przed nieprzyjacielem, który może nas wymordować. Czy będziemy z dziećmi dyskutować, czy biec na południe, czy na zachód? Oczywiście nie. Podejmujemy decyzję niedemokratycznie, bo tylko tak możemy się uratować.

3.Zastąpmy teraz dzieci trojgiem przyjaciół w tym samym wieku i o podobnym wyksztalceniu. Czy warto wtedy podyskutować, w którą stronę uciekać? Oczywiście tak, bo każdy może mieć inne informacje (o możliwych środkach transportu i pozycji nieprzyjaciela).

Z tych prostych trzech przykładów wynikają dwie ważne (acz trywialne) prawidłowości dotyczące demokracji:

I. IM MNIEJ WAŻNY PROBLEM DO ROZWIĄZANIA, TYM ŁATWIEJ STSOWAĆ ZASADY DEMOKRATYCZNE.

II. IM LEPIEJ WYKSZTAŁCENI LUDZIE, TYM DEMOKRACJA LEPIEJ SIĘ SPRAWDZA.

Czy mamy w chwili obecnej problemy naprawdę ważne do rozwiązania? Wydaje mi się, że tak. Nie mamy co prawda wojny, ani bezpośredniego zagrożenia, ale spraw naprawdę istotnych nie brakuje.

Na przykład, czy to, że za 10-20 lat średnia emerytura starczy jedynie na chleb z tanią margaryną i konieczne jest jak najszybsze podwyższenie wieku emerytalnego do 70 lat, nie jest superistotne?

Ale przecież w sposób demokratyczny (referendum), wieku emerytalnego nie podwyższymy.

Czy można ludzi w Polsce uważać za wykształconych? Gdyby takowi byli, to by nie wybierali do parlamentu tych wszystkich, których do tej pory wybierali. I tak mamy szczęście, że 60% ludzi w Polsce nie głosuje. Gdyby zagłosowali, to byśmy dopiero wyglądali.

Czy jest jakikolwiek sposób ulepszenia obecnego systemu? Wielu ludzi twierdzi, że najlepiej byłoby, gdyby wykształceni ludzie mieli więcej głosów elektrorskich, niż ci niewykształceni. Na przykład, profesor fizyki :-) powinien mieć 10 głosów, a babcia klozetowa tylko jeden.

Problem w tym, że mądrość jest trudno zmierzyć. Czy reżyser Zanussi jest mądrzejszy, czy głupszy od profesora Zybertowicza? Dla jednych jeden, dla drugich drugi. Nie ma obiektywnej metody oceny ludzkiej mądrości.

Jest natomiast obiektywna metoda pomiaru ile kto płaci podatku. Od lat próbuję przekonać wszystkich naokoło, że sprawiedliwe moralnie są dwie sytuacje. Albo każdy płaci tyle samo podatku (pogłówny), albo ten, co płaci więcej, ma więcej głosów elektorskich. Wielu moich lewicowych Przyjaciół przekonuje mnie, że gdyby moją propozycję wprowadzić w życie, bogaci by się jeszcze bardziej wzbogacili, a biedni zbiednieli.

Jest to błąd w rozumowaniu. To, czego majętni ludzie naprawdę nie znoszą, to marnotrawstwa pieniędzy. Pieniędzy, które oni zarobili, a potem do wspólnej kasy wplacili w postaci podatków. Biednym, bezrobotnym, jest wszystko jedno. To nie oni płacą podatki. Bogaci wiedzą, jak się wzbogacić. Biedni wręcz przeciwnie. Dajmy porządzić bogatym!!! Pytanie tylko, jak zmienić system z takiego, że pijak i nierób ma taki sam głos, co przedsiębiorca Kulczyk, na taki, że ten drugi ma dużo więcej głosów?  

Chyba tylko przez demokratyczne referendum!!! :-). 

Michał Leszczyński